svöðusárnafnorðhvorugkynsvöðu-sárn. [svað], a wound from a weapon glancing off a bone; s. í enni, Lv. 86; s. en eigi beinhögg, Sturl. i. 13; grunn verða svöðu-sárin, 140; á bringuna, var þat s., Fms. vii. 167.