svarmr
nafnorðkarlkyn
[ swarm; schwarm], a tumult, i. 663 (in a verse); sverðs s., ‘sword-fray,’ battle, (in a verse).
Skammstafanir og tilvitnanir
- m.karlkyn (e. masculine)
- Engl.English.
- Germ.German.
- i. e.id est.
- Bs.Biskupa sögur. (D. III.)
- Orkn.Orkneyinga saga. (E. II.)