svefnugr
lýsingarorð
[ sövnig], sleepy; svefngar (), 36; svefnugr ok latr, 656 B. 2; þeir vóru mjök svefnugir, iii. 256,
Skammstafanir og tilvitnanir
- adj.lýsingarorð (e. adjective)
- Dan.Danish.
- plur.fleirtala (e. plural)
- v. l.varia lectio.
- Sdm.Sigrdrífu-mál. (A. II.)
- Sturl.Sturlunga saga. (D. I.)