svina
sagnorð
orig. a strong verb svína, svein, whence the pres. weak form, hence the contr. form svía, q. v.; [O. H. G. svinan; Germ. schwinden]:—to subside, of a swelling; tók þegar at svina sköp hans, Bs. i. 466; minkar ok svenar allr þroti, Sks. 235 B.
Skammstafanir og tilvitnanir
Skammstafanir
- pres.
- nútíð (e. present)
- contr.
- contracted.
- q. v.
- quod vide.
- O. H. G.
- Old High German.
- Germ.
- German.
Tilvitnuð rit
- Bs.
- Biskupa sögur. (D. III.)
- Sks.
- Konungs skugg-sjá. (H. II.)