tæla1
sagnorð
d, [tál], to entice, betray; t. menn með fjölkyngi, 56; t. þá með svikum, ii. 137; tæla þik, 537; tældr miklum tálum. 36; er Herodes konungr sá at hann var tældr af Austrvegs-konungum, 48.
Skammstafanir og tilvitnanir
- Clem.Clements saga. (F. III.)
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Sks.Konungs Skugg-sjá. (H. II.)
- Alm.Alvís-mál. (A. I.)
- Hom.Homiliu-bók. (F. II.)