Yrða

tíðr

lýsingarorð
tíð, títt, [ tidt = often], frequent, usual, customary; svá, sem títt var at búa um lík göfgra manna, 94; knattleikar vóru þá tíðir, 187; þau vápn vóru þá tíð, 189; annat var tíðara með Ólafi konungi, 196; svá sem konungum eða jörlum er títt í öðrum löndum, 80; langa kanpa serm þá var títt, ii. 376.
2. often spoken of, noted, famous; varð Martinus tíðr af því, es hann görði þat es …, 119; á þeim tíðum var Ambrosius biskup í Meilansborg, harla tíðr ok ágætr, 50; hvárrtveggi var tíðr alþýðu (popular), 655 vi. A. 14; ok var orðinn enn tíðasti, most famous, x. 417.3. skilled in, versed in; tíð erum bók ok smíðir, vi. (in a verse).II. dear, beloved; í Gymisgörðum ek sá ganga mér tíða mey … mær er mér tiðari en, dearer than, 6, 7; þá sá Ölvir hnúfa Sólveigu, ok görði sér um títt, and courted her, 5; er honum títt um ferð sína, he has no time to lose, is eager to return, 54.
2. eager; þeim var títt heim at fara, 165; kann ek skaplyndi alþýðunnar, at til þess væri öllum títt at komask undan þrælkan útlendra höfðingja, 32; hann býsk heiman, ok er títt at reyna þessa vitru hennar ok tilskipan, xi. 4; ok er honum títt til at þessi ráða-hagr tækisk, 106; nú er honum títt til síns matar, 168; hann vissi hve títt vera mátti hans kvámu, how eagerly his coming was looked for, i. 392; til einskis var honum svá títt, hvárki til svefns né matar, at eigi …, 643; Þórólfr görði sér títt við , courted B.’s friendship,
III. , ok sá þá hvat títt var, what had happened, 216; höfðu njósn af hvat títt var um hans mál, 120.
2. adverbially = sem tíðast, at once, with all speed; þeir réru í brott sem tíðast, iv. 169; kuflmaðr réri yfir ána sem tíðast, v. 182; æ sem tíðast, 240; geng ek aldri tíðara ( tiere = after) never more, þess eyrendis, ; en er þeir ræddu þetta tíðast, vii. 214; gangi menn eptir þeim sem tíðast, 206; át hvárrtveggi sem tíðast, 31; fara þeir þegar í Hereyjar sem tíðast, xi. 124; fóru þeir í brott sem tiðast, i. 244; brá hann saxinu bæði hart ok títt, 383; hann sprettr upp hart ok títt, iv. 173; höggva títt ok hart, i. 45; títt nefndr so and so, iv. 13; ótt ok títt, ii. 322, see óðr II. 2.
Skammstafanir og tilvitnanir
  • adj.lýsingarorð (e. adjective)
  • cp.compare.
  • Dan.Danish.
  • metaph.metaphorical, metaphorically.
  • neut.hvorugkyn (e. neuter)
  • Eg.Egils saga. (D. II.)
  • Ld.Laxdæla saga. (D. II.)
  • Orkn.Orkneyinga saga. (E. II.)
  • Fb.Flateyjar-bók (E. I.)
  • Mart.Martinus saga. (F. III.)
  • Ver.Veraldar saga. (E. II.)
  • Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
  • Skm.Skírnis-mál. (A. I.)
  • Ó. H.Ólafs saga Helga. (E. I.)
  • Þiðr.Þiðreks saga. (G. I.)
  • Bs.Biskupa sögur. (D. III.)
  • BjörnBiörn Halldórsson.
  • Th.Theophilus. (F. III.)
  • Karl.Karla-magnús saga. (G. I.)
  • Clar.Clarus saga. (G. II.)
  • EddaEdda. (C. I.)
  • Hkr.Heimskringla. (E. I.)
  • Stj.Stjórn. (F. I.)
  • Dipl.Diplomatarium. (J. I.)