týna
sagnorð
d, [tjón; to tyne], to lose; þeir týndu hestunum, 21; þeir týndu þar öxi sinni, 312; týna honum. vi. 121; týna lífi sínu, 86; t. þeim þremr hlutum, er …, x. 338; þér skolut öngu fyrir týna nema lífinu, 7; with a Latinism,
2. to destroy, put to death; týna sveininum, i. 113, 695; týna sjálfum sér, to destroy oneself, 62; týndi sér þar sjálfr, 195.II. to perish; Hákon jarl týndisk í hafi, ; Fluga týndisk í feni, 195; kom at honum anstan-veðr mikit … ok týndusk þar, 25; par týndisk Geirhildr í Geirhildar-vatni, 29, 123, 3, i. 215, passim.
Skammstafanir og tilvitnanir
- Scot.Scottish.
- acc.þolfall (e. accusative)
- reflex.reflexive.
- Nj.Njála. (D. II.)
- Landn.Landnáma. (D. I.)
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Str.Strengleikar. (G. II.)
- Mar.Maríu saga. (F. III.)
- Sks.Konungs Skugg-sjá. (H. II.)
- K. Á.Kristinn-réttr Árna biskups. (B. III.)
- Ó. H.Ólafs saga Helga. (E. I.)
- Eg.Egils saga. (D. II.)
- EddaEdda. (C. I.)