teygja
sagnorð
ð, with , teygj-at and teygj-at-tu, draw thou not, , [referring to a lost strong verb, tjúga-, taug-, of which only the toginn remains; tug]:—to stretch out, draw; teygja hálsinn, … teyg þik sem mest, iii. 488; síðan lætr hann teygja, 176; teygja sig, to stretch one’s limbs; or, tevgjast sundr og saman, to writhe like a worm.
2. to spread out dough into a loaf or flat cake ( fletja brauð); þeir kváðusk vilja at hón teygði brauð, en þeir mundi baka á eptir, i. 244.3. to draw out; teygja ( tægja) ull, to card wool; ófu ok teygðu, of the wind and the waves, (in a verse), the metaphor is from wool-dressing.II. to draw, allure; teygjattu þér at kossi konur, 28, 32, 101, 116, 121; sá er þaðan teygir eða t. lætr, i. 148; teygir Loki Iðunni ut um Ásgarð í skóg nökkurn, 46; teygir hann rakkann á brott með sér, 114; t. Herjólf út, 265; er hann hafði teygt Kálf vestan um haf, vi. 295; t. tíkr at solli, 1. 40; t. e-n til hlýðni, ii. 33; ef þu fær teygt af honum sverðit svá at hann gráti eigi, iv. 37; teyja (sic) hann þangat með fám skipum, x. 341; t. til þessarar gildru, i. 372; hann teygir en neyðir eigi, (St.); t. til e-s, to draw towards, contribute to a thing; varð hann þó mjök at teyja til (from týgja?) ok mart stórt at vinna áðr við gengizk um trúna, x. 322; hugðumk ek með þessu til teygja at vér mættim frið ok náðir hafa, vi. 69. ☞ For the phrase, teygja tanna, see tönn, tjá (B. l. 2).
Skammstafanir og tilvitnanir
- neg.negative.
- suff.suffix.
- imperat.boðháttur (e. imperative)
- part.lýsingarháttur (e. participle)
- cp.compare.
- Engl.English.
- mod.modern.
- metaph.metaphorical, metaphorically.
- Sdm.Sigrdrífu-mál. (A. II.)
- Hm.Hává-mál. (A. I.)
- Fas.Fornaldar sögur. (C. II.)
- Fs.Forn-sögur. (D. II.)
- EddaEdda. (C. I.)
- N. G. L.Norges Gamle Love. (B. II.)
- Nj.Njála. (D. II.)
- Rd.Reykdæla saga. (D. II.)
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Hkv.Helga-kviða Hundingsbana. (A. II.)
- Bs.Biskupa sögur. (D. III.)
- Hom.Homiliu-bók. (F. II.)
- D. N.Diplomatarium Norvagicum. (J. II.)