tiginn
lýsingarorð
[tiginn and tigund are kindred words, so that tiginn means notable, marked]:—high-born, of high estate, of a king or an earl; Uppsvía-ætt er tignust er á Norðrlöndum, þvíat sú ætt er komin frá goðunum sjálfum, 87; en þeir mundi þrjú hundruð vetra, at engi mundi vera í ætt hans kona eðr ú-tiginn maðr …, 104; konungr mælti, far þú vel, vitr maðr ertú ok siðugr ok kannt vel at vera með tignum mönnum, 66: þá sagði Ólafr konungr, vel kanntú at vera með tignum mönnum, Sighvatr, ii. 112; lítt nýt ek þess þá, segir hón, at ek em konungs-dóttir, ef mik skal gipta ú-tignum manni, … þat hugda ek, segir hann (the king), at ek munda hafa vald at göra þann tiginn mann hér í landi sem ek vil, ii. 298; höll skipat með enum tignastum mönnum, 319; tiginn at metorðum, 655 x. 2; göra öngan manna mun hvárt er tiginn eða ú-tiginn, 351; öllum gaf hann þeim nökkurn grip, þeim stærri er tignari vóru, vi. 181; segir sér torfenginn slíkan mann ú-tiginn sem Kjartan var, 189; nú er þess engi ván, at ek giptumk ú-tignum manni … nú vill hón eigi eiga ú-tiginn mann, þá meguð ér gefa mér tignar-nafn, hefi ek til þess ætt, at ek mætta jarl heita, vi. 289: in tigna, a nickname,
Skammstafanir og tilvitnanir
- adj.lýsingarorð (e. adjective)
- prop.proper, properly.
- Ó. H.Ólafs saga Helga. (E. I.)
- EddaEdda. (C. I.)
- Fb.Flateyjar-bók (E. I.)
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Þiðr.Þiðreks saga. (G. I.)
- Eg.Egils saga. (D. II.)
- Ld.Laxdæla saga. (D. II.)
- Orkn.Orkneyinga saga. (E. II.)