tjúga
óflokkað
taug, tugu, toginn; an ancient obsolete verb; [ tiúhan, = ἄγειν. όδηγειν; ziuhan; ziehen; ducere—is in the and Norse only preserved in the toginn]:—to draw; enn togni hjörr, a drawn sword, 2. 66; með sverð um togin, 9; tognum sverðum ( ge-zogenes schwert), ; toginn skjómi, Vellekla; the derivatives toga, teygja, as also in tjúga.
Skammstafanir og tilvitnanir
- Ulf.Ulfilas.
- O. H. G.Old High German.
- Germ.German.
- cp.compare.
- Lat.Latin.
- Icel.Iceland, Icelander, Icelanders, Icelandic.
- part.lýsingarháttur (e. participle)
- Merl.Merlinus Spa. (A. III.)
- Hkm.Hákonar-mál. (A. III.)
- Darr.Darraðar-ljóð. (A. III.)