toga
sagnorð
að, [see tjúga; tug], to draw; mér þótti sem vit héldim á einni hönk ok togaðim, vi. 312; er þessi maðr góðr af tíðindum, þurfum vér eigi at toga orð út ór honum, 98 C; síðan togar hann á honum tunguna, iii. 103, 154; toga ok teygja, 114; tóku hann tveir ok toguðu hann milli sín, ix. 241; með töngum togaðr, 166: in the phrase, fara sem fætr toga, to run all the feet can stretch, 6l, i. 434; toga af e-m, to draw the shoes and stockings off a person (of an attendant, taka í e-n), 36, 29, 137, i. 847, 242; toga af öllu afli, id.
2. , togask við fast, to pull hard, iii. 188; hón togaðisk ór höndum honum, 137; eigi muntú við mikinn aldr togask eiga, ii. 507.
Skammstafanir og tilvitnanir
- Engl.English.
- mod.modern.
- cp.compare.
- reflex.reflexive.
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Grett.Grettis saga. (D. II.)
- Hom.Homiliu-bók. (F. II.)
- Barl.Barlaams saga. (F. III.)
- Gísl.Gísla saga. (D. II.)
- Fas.Fornaldar sögur. (C. II.)
- Ld.Laxdæla saga. (D. II.)
- Bjarn.Bjarnar saga. (D. II.)
- Fbr.Fóstbræðra saga. (D. II.)
- Bs.Biskupa sögur. (D. III.)
- Eb.Eyrbyggja saga. (D. II.)