ugga
sagnorð
uggi; uggði; yggði; uggi; uggat:—to fear, suspect, apprehend; ugga e-n, uggi eigi þú (fear thou not) Isungs-bana, 1. 20; eigi uggi ek bræðr þína, i. 289; kann vera at þeir uggi oss, 226; ef maðr uggir. eigi andvitni mót, 475; ugga sér e-t, to apprehend; ef hann yggði sér áljót eðr fjörrán, i. 493; þeir uggðu alls ekki at sér, to apprehend no danger, be off one’s guard, 252, i. 117, 262; er þat ugganda (gerund.), it is to be feared, ii. 286, xi. 98; þeim er ugganda (hugganda ), at, = ‘metuendum est, ne,’ 13: with , ugga, at viðinn mundi skorta, vii. 97.
2. , mik uggir, at …, it fears me, I fear that …, Ísl. ii. 146; hitt mik uggir hann komi eigi aptr heill, Skíða R.
Skammstafanir og tilvitnanir
- pres.nútíð (e. present)
- pret.þátíð (e. preterite)
- subj.viðtengingarháttur (e. subjunctive)
- imperat.boðháttur (e. imperative)
- part.lýsingarháttur (e. participle)
- Cod.Codex.
- infin.nafnháttur (e. infinitive)
- impers.ópersónulegt (e. impersonal)
- Hkv.Helga-kviða Hundingsbana. (A. II.)
- Fas.Fornaldar sögur. (C. II.)
- Rd.Reykdæla saga. (D. II.)
- Gþl.Gulaþings-lög. (B. II.)
- Grág.Grágás. (B. I.)
- Nj.Njála. (D. II.)
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Ld.Laxdæla saga. (D. II.)
- Hom.Homiliu-bók. (F. II.)