undr
nafnorðhvorugkyn
[ wundar; wonder; wunder; under]:—a wonder; undr þetta hélzk til dags, 272; skrípi ok undr, 20; ella mun yðr henda hver undr, iii. 28; þeir segja hverju undri þeir vóru orðnir, x. 304; Fróðár-undr, the spectres of Fróðá, , 52–55; en er svá var komit undrum þeim, ; heyr undr mikit, heyr örlygi, 15 (a ditty); nú bregðr undrum við, ek em nú hér kominn, en litlu áðr var ek með fóstra mínum, i. 292; brestr svá mikill, at öllum þótti undr at, 135; undra ár, a wonder-year, 1118; undra-maðr, a portentous person; undr at afli, ii. 328: emphasizing, undra-digr, -hár, -brattr …, wondrous big, high, steep …
2. with the notion of shame, scandal; þat var undr mikil, at hann skyldi liggja fyrir fótum þeim, 758; göra sik at undri, 262, vi. 359; görask svá at undrum, 364; mannfóli mikill ok gört þik at undri, 350; ok verða at undrum í drykkju-stofunni, 553; aldri fyrr sá ek menn svá at undri verða sem hér, viii. 234; undrum verði sá er hann hirðir, 45.
Skammstafanir og tilvitnanir
- n.hvorugkyn (e. neuter)
- A. S.Anglo-Saxon.
- Engl.English.
- Germ.German.
- Dan.Danish.
- ch.chapter.
- l. c.loco citato.
- gen.eignarfall (e. genitive)
- plur.fleirtala (e. plural)
- Nj.Njála. (D. II.)
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Þorf. Karl.Þorfinns saga Karlsefnis. (D. II.)
- Eb.Eyrbyggja saga. (D. II.)
- Gísl.Gísla saga. (D. II.)
- Ó. H.Ólafs saga Helga. (E. I.)
- Ann.Íslenzkir Annálar. (D. IV.)
- Fas.Fornaldar sögur. (C. II.)
- Eg.Egils saga. (D. II.)
- Fær.Færeyinga saga. (E. II.)
- Boll.Bolla-þáttr. (D. V.)
- Karl.Karla-magnús saga. (G. I.)