undra
sagnorð
að, to wonder at a person or thing, with ; þetta undra víkingar, ii. 530; allir undra þessa manns afl, 274; undra allir geysi-mjök hans meðferði, 77; þeir undra hví eigi var upp lokit, 383; undrandi er hann var þar kominn, 359; síðan undraði engi maðr, at …, 646 B; fólkit gékk allt út úr kirkjunni ok undraði, 116; vendu heim þaðan ok undruðu mjök, 120.
2. in usage the active is mostly ; mig undrar, it astonishes me.II. to wonder; undrask öglis landa eik hví vér sém bleikir, (in a verse); fóru menn út ór hverri borg at undrask þá, 48; hann undraðisk þat, at …, 185; hann undraðisk þat mjök, at …, 1.
Skammstafanir og tilvitnanir
- acc.þolfall (e. accusative)
- mod.modern.
- impers.ópersónulegt (e. impersonal)
- reflex.reflexive.
- Fas.Fornaldar sögur. (C. II.)
- Finnb.Finnboga saga. (D. V.)
- Th.Theophilus. (F. III.)
- Stj.Stjórn. (F. I.)
- Sks.Konungs Skugg-sjá. (H. II.)
- Hom.Homiliu-bók. (F. II.)
- Ó. H.Ólafs saga Helga. (E. I.)
- Nj.Njála. (D. II.)
- EddaEdda. (C. I.)