unnvörp
nafnorðhvorugkynunn-vörp
a swoop or drift of waves; in the phrase, falla sem unnvörp, to fall (in battle) like wave-drifts, = catervatim, iii. 34; þar lágu menn svá þykkt sem unnvörp væri, viii. 405, vi. 68 (also spelt undvörp): in usage undvörpum, id., i. 451; sauðfénaðr staðarins datt niðr unnvörpum í megrð, i. 873.
Skammstafanir og tilvitnanir
- n.hvorugkyn (e. neuter)
- pl.fleirtala (e. plural)
- Lat.Latin.
- mod.modern.
- Hkr.Heimskringla. (E. I.)
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Fas.Fornaldar sögur. (C. II.)
- Bs.Biskupa sögur. (D. III.)