várkunn
nafnorðkvenkynvár-kunn
the ‘vár’ is probably from vá (woe), governed by the following ‘kynna;’ vár-kunna, kunna vár, to feel woe, feel compassion for, the verb vá, 74: what is to be excused, er þat mikil várkunn, frændi, at þik fýsi at kanna annarra manna siðu, ii. 24; þó heldr þik várkunn til at leita á, 21; er ok v. aá at slíkir hlutir liggi í miklu rúmi þeim er nökkurir eru kappsmenn, 33; nú er þat várkunn at hann vili ekki við oss jafnask, 332.
2. compassion, pity; satt réttlæti hefir várkunn í sér (rendering of compassio) en logit réttlæti reiði, 33: eigi líkar Guði várkunnin ein saman, 19; várkunnar hugr, a compassionate mind, 25.
Skammstafanir og tilvitnanir
- f.kvenkyn (e. feminine)
- gen.eignarfall (e. genitive)
- sing.eintala (e. singular)
- fem.kvenkyn (e. feminine)
- qs.quasi.
- cp.compare.
- Lat.Latin.
- COMPDSsamsett orð (e. compounds)
- Hm.Hává-mál. (A. I.)
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Nj.Njála. (D. II.)
- Ó. H.Ólafs saga Helga. (E. I.)
- Orkn.Orkneyinga saga. (E. II.)
- Greg.Gregory. (F. II.)