várkunnlátrlýsingarorðvárkunn-látradj. = várkunnigr; vera sér v. um e-t, to excuse oneself, Fas. ii. 344: compassionate, Hom. 95, 130, (St.) 4.Skammstafanir og tilvitnaniradj.lýsingarorð (e. adjective)Fas.Fornaldar sögur. (C. II.)Hom.Homiliu-bók. (F. II.)