vagga
nafnorðkvenkyn
u, [ vugge], a cradle; fellr vaggan undir sveininum, 108; Guðríðr sat í dyrum inni með vöggu Snorra sonar síns, i. 545; börn í vöggu, 344; börn er þá lágu í vöggu, xi. 381, 17, 18.
:
Skammstafanir og tilvitnanir
- f.kvenkyn (e. feminine)
- Dan.Danish.
- COMPDSsamsett orð (e. compounds)
- Ld.Laxdæla saga. (D. II.)
- Fb.Flateyjar-bók (E. I.)
- Rb.Rímbegla. (H. III.)
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Am.Atla-mál. (A. II.)
- Str.Strengleikar. (G. II.)