Yrða

vanda

sagnorð
að, to make elaborately, take care and pains in a work or a choice, to pick out the best, choose; vanda til ferðar bæði menn ok skip, 122; búa ferð sína ok vanda menn til, 108; þat var siðr um ríkra manna börn, at vanda mjök menn til at ausa vatni ok gefa nöfn, i. 14; þurfti þann stað at vanda, at hann væri sléttr, 275; vóru menn vandaðir til at varðveita hofin at vitrleik ok réttlæti, (Append.) 334; svá skal sannaðar-menn vanda at frændsemi við aðilja, at …, i. 30, 75, ii. 245; vanda skal búa í þingkvöð, at fjár-eign, i. 142; svá skal vanda sögu sem um erlendis víg, the procedure is the same as, 183; svá skal vanda tíð at eiðfæra ómaga, sem til þess at eiga hreppa-dóm, the same season is to be appointed for it as for h., 245.
2. to work elaborately; þann bæ lét hann mjök vanda, 26; hón görði honum klæði öll þau er mest skyldi vanda, 61; láta göra skip ok vanda sem mest, 322; göra drykkju-skála ok vanda sem mest, i. 290; þú skalt vanda sem mest bæði hátt ok orðfæri ok einna mest kenningar, i. 215: vandaðr, choice, elaborate; stofu nýja ok vandaða, 49; skip vandat at öllu sem mest, 68; skip vandat forkunnar-mjök at smíð. 332; mikit lið ok frítt ok mjök vandaðan skipabúnað, x. 36; var vandaðr mjök róðr á drekanum, vi. 309; stöpul vandaðan, i. 132; vandaðar krásir, choice, iv. 160; umgörð vandaða, 97.3. vanda sig, vanda ráð sitt, to be honest, lead a righteous life, passim; lítt vandaðr, not very honest, Fms, xi. 275; ú-vandaðr, plain, common, dishonest.II. [vanda = to carp at, find fault, ], to object, make difficulties:
1. only in the negative phrase, vanda ekki, not to mind; hann sagði dóttur sinni, at hann mundi eigi vanda at gipta honum dóttur sína, 206; vanda eigi, to mind not, care not; vanda ek eigi (I mind not) þótt sá sé drepinn, 181; vanda ekki (care not) hvárt luklar finnask, 44; vandar eigi þótt þykkt so skipat, 41.2. to find fault, be fastidious; hvárt sem þær vanda eðr gefa ósæmilig orö, ii. 16; þá eigu hásetar eigi at vanda þá hlezlu fyrir styrimanni ok fari við svá búit, ii. 275: and thus in speech of Norway, ‘vanda maten’ ( mat-vandr); in it remains in the phrase, vanda um e-t, to complain of, 142, 711, 141, 90, 137, 144, 26, 15.
III. to become difficult, precarious; nú vandask málit, 4; vandask ráða-görðin, vii. 183.
Skammstafanir og tilvitnanir
  • i. e.id est.
  • freq.frequent, frequently.
  • mod.modern.
  • cp.compare.
  • Icel.Iceland, Icelander, Icelanders, Icelandic.
  • reflex.reflexive.
  • Nj.Njála. (D. II.)
  • Orkn.Orkneyinga saga. (E. II.)
  • Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
  • Eg.Egils saga. (D. II.)
  • Landn.Landnáma. (D. I.)
  • Grág.Grágás. (B. I.)
  • Eb.Eyrbyggja saga. (D. II.)
  • Fs.Forn-sögur. (D. II.)
  • Fb.Flateyjar-bók (E. I.)
  • Bs.Biskupa sögur. (D. III.)
  • Ivar AasenIvar Aasen’s Dictionary, 1850.
  • Stj.Stjórn. (F. I.)
  • Al.Alexanders saga. (G. I.)
  • D. N.Diplomatarium Norvagicum. (J. II.)
  • N. G. L.Norges Gamle Love. (B. II.)
  • Gullþ.Gull-Þóris saga. (D. II.)
  • Dropl.Droplaugar-sona saga. (D. II.)