vandr
lýsingarorð
vönd, vant, difficult, requiring pains and care; nafn mitt er ekki vant, 208; er hverjum manni vandara at búa sik í konungs herbergi enn annars staðar, vi. 208; sýndisk henni vant at neita þessu boði, it was a risk to refuse such an offer, ii. 133, vant; vant þykkir oss með slíku at fara, a delicate thing, 75; er hér ok vönd vistin, 61; vera vant við kominn, to be in a perplexity, 158; þeir sögðu vant at vera í stórum samdrykkjum, 24; bæði er, at ek trúi þér vel, enda er þér þá vant um, 92; vant er at vita hverir mér eru trúir, ef feðrnir bregðask, ii. 11: a saying, vant er við vándum at sjá (play on the words ‘vándr’ and ‘vandr’), 23; vant er ór vöndu at ráda; vant er vel boðnu at neita.
2. choice, picked, = vandaðr; háttr fegrstr ok vandastr, () 132; var vandr mjök róðr á drekanum, vi. 309, 3. zealous; hón var allra kvenna vöndust bæði fyrir sína hönd ok annarra, i. 129; ráð-v. (), ú-vandr.
Skammstafanir og tilvitnanir
- adj.lýsingarorð (e. adjective)
- cp.compare.
- v. l.varia lectio.
- q. v.quod vide.
- Fær.Færeyinga saga. (E. II.)
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Nj.Njála. (D. II.)
- Ld.Laxdæla saga. (D. II.)
- Lv.Ljósvetninga saga. (D. II.)
- Hrafn.Hrafnkels saga. (D. II.)
- EddaEdda. (C. I.)
- Ht.Hátta-tal. (C. I.)
- Bs.Biskupa sögur. (D. III.)