vefa
sagnorð
vef; vaf, vaft, vaf, ófum, ófut, ófu (vófu, ii. in a verse); œfi, væfi; vef; ofinn: with vaf-k, xi: [ wefan; weave; weben; væve; ὑφαίνω]:—to weave; var ek at ok vafk, ok var lítit á ofit, xi. 49; ek vil senda þik inn á bæi með vept er hafa skal í vef þann er þar er ofinn, 31 new ; vófu Valskar brúðir, ii. (in a verse); gengr hildr vefa, 3; vef þann er þar er ofinn, 58; ef vefr stendr uppi, þá á sonr þat sem ofit er, en dóttir þat sem ú-ofit er, 78; ofinn orma-hryggjum, 43; teygðu ok ófu, they stretched and wove, of the wind playing on the waves, (in a verse), passim.
2. to brocade; átta aurum gulls var ofit í motrinn, 200; bækr ofnar völundum, 6.
Skammstafanir og tilvitnanir
- pres.nútíð (e. present)
- pret.þátíð (e. preterite)
- pl.fleirtala (e. plural)
- subj.viðtengingarháttur (e. subjunctive)
- mod.modern.
- imperat.boðháttur (e. imperative)
- part.lýsingarháttur (e. participle)
- suff.suffix.
- A. S.Anglo-Saxon.
- Engl.English.
- Germ.German.
- Dan.Danish.
- Gr.Greek.
- Ed.edition, editions, edited.
- Fas.Fornaldar sögur. (C. II.)
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Fbr.Fóstbræðra saga. (D. II.)
- Darr.Darraðar-ljóð. (A. III.)
- Js.Járnsíða. (B. III.)
- EddaEdda. (C. I.)
- Ld.Laxdæla saga. (D. II.)
- Hðm.Hamðis-mál. (A. II.)