Yrða

veina

sagnorð
að, [ weinen], to wail, 51, v. 122; þeir veinöðu ok mæltu, vei oss vesölum ! Stj,; veinaði sér sú sál, 155, 293; veina sik ílla, iv. 90.
II. [ a different word, vreina; see reini; whinny], to whinny, neigh, of a mare; þú bræktir sem geit blæsma ok veinar sem metr, ii. 364.
Skammstafanir og tilvitnanir
  • Germ.German.
  • perh.perhaps.
  • qs.quasi.
  • Engl.English.
  • Greg.Gregory. (F. II.)
  • Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
  • Hom.Homiliu-bók. (F. II.)
  • Karl.Karla-magnús saga. (G. I.)
  • D. N.Diplomatarium Norvagicum. (J. II.)
  • Fb.Flateyjar-bók (E. I.)