verr
nafnorðkarlkyn
1. [ wair = ἀνήρ; , , and wer = a man; vir; the derivation from verja suggested in 107 is fanciful]:—a man:1. a husband; Sifjar verr = Thor, 3, 15, 24, (in a verse); þótt varðir fái sér vers, 33; þar sitr Sigyn um sínum ver (), 39; vildi hón ver sínum vinna ofr-hefndir, 72; hvern myndir þú kjósa þér at ver? Kormak; sof hjá ver þínum, id.; vön vers, 3. 9; leiða annarrar ver, 40; ganga með veri, to marry, 2. 27; vörðr né verr, [nor] ward nor husband, 3. 3; verr spákonu, the husband of a wise woman, Kormak; lirla veri sínum, to sing lullaby for her husband, vi. 251 (in a verse); vör ok gröm at veri, jealousy for her husband, 54; frum-ver, one’s wedded husband, 3. 59: in prose used in law phrases or sayings, svá er mörg við ver sinn vær at varla sér hón af honum nær, (Thórodd); til er hón kemr í vers hvílu, ii. 183; verr hennar, 89.2. in verar, men; þar er vágu verar, 46; firðar ok fírar ok verar heita landvarnar-menn, 107; sleit vargr vera, ; vápn-dauða vera, 8, 33; þú ert æ vísastr vera, 55; vera týr, the lord of men, Odin, 3; verr peim vera enginn, none of men can ward them off, ; megut þeim varða verar, id.3. in compds; ver-bróðir, ver-faðir, ver-fang, ver-gjarn, ver-lauss, ver-liðar, ver-öld, ver-sæll, ver-úlfr, ver-þjóð, qq. v., of which only veröld is a prose word, all the rest being poetical and obsolete.4. verjar; skip-verjar, shipmen; suffixed to names of people, mostly of counties or small tribes, Man-verjar, the Manx-men, vii. (in a verse); Hvin-verjar, Odda-verjar, Gaul-verjar, Dal-verjar, Skarð-verjar, , ; Vík-verjar, the men of the county Wík in Norway: Róm-verjar, the Romans: in usage, Spán-verjar, the Spanish; Þjóð-verjar, the Germans: this was a usage in old names, in rendered by -varii; it remains in the Cant-er-bury ( Cant-wara) = the burgh of the men of Kent.II. in the -eri or -ari, see Gramm. p. xxxii, col. i.III. in names, Ver-mundr, Rand-verr.
2. worse, and verst, worst, answering to ílla; [ wairs; wyrs: worse; waur; värr]: líka verst við e-n, 287; þykki mér þat verst, 170; hann var einna verst til Gunnars, 38; þeir hafa verr (behave worse) er trygðum slitu, ; verr en ílla, worse than bad, exceedingly bad, iii. 31; vánu verr, worse than expected, see ván.
Skammstafanir og tilvitnanir
- m.karlkyn (e. masculine)
- Ulf.Ulfilas.
- A. S.Anglo-Saxon.
- Hel.Heliand.
- O. H. G.Old High German.
- Lat.Latin.
- sing.eintala (e. singular)
- dat.þágufall (e. dative)
- plur.fleirtala (e. plural)
- i. e.id est.
- pr.proper, properly.
- mod.modern.
- freq.frequent, frequently.
- Teut.Teutonic.
- Engl.English.
- inflex.inflexive.
- compar.miðstig (e. comparative)
- superl.efsta stig (e. superlative)
- Scot.Scottish.
- Swed.Swedish.
- EddaEdda. (C. I.)
- Hým.Hýmis-kviða. (A. I.)
- Þkv.Þryms-kviða. (A. I.)
- Grett.Grettis saga. (D. II.)
- Ls.Loka-senna. (A. I.)
- Vsp.Völuspá. (A. I.)
- Am.Atla-mál. (A. II.)
- Skv.Sigurðar-kviða. (A. II.)
- Gkv.Guðrúnar-kviða. (A. II.)
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- SkáldaSkálda. (H. I.)
- Grág.Grágás. (B. I.)
- Gm.Grímnis-mál. (A. I.)
- Sdm.Sigrdrífu-mál. (A. II.)
- Vþm.Vafþrúðnis-mál. (A. I.)
- Gsp.Getspeki Heiðreks. (A. II.)
- Sturl.Sturlunga saga. (D. I.)
- Landn.Landnáma. (D. I.)
- Eb.Eyrbyggja saga. (D. II.)
- Nj.Njála. (D. II.)
- Mkv.Málshátta-kvæði. (A. III.)