Yrða

vinda

sagnorð
vind, (vin’g = vind ek, in a verse, ving ek háls af kjúklingum); vatt ( vandt), vazt, vatt, undu (vundu); yndi; undinn: , vizt, and vazt, see below: [, , and windan; wind; winden; vinde]:—to wring, twist, ii. 525; vinda klæði, to wring (wet) clothes, 46; en er hann kom í eyna vatt hann klæði sín, 219; vóru allir vátir, settusk þeir niðr við eldinn ok tóku at vinda sik, 274; hann vatt þar ór skál fulla vatns, 392; hann tók til fjötursins ok vatt hann í sundr, xi. 289; hann vatt ljáinn í sundr milli handa sér, i. 522.
2. to wind; ok undu svá tréit allt at rótinni, v. 286; vinda vef, to wind the woof; vindum vef Darraðar, ; vinda segl, to hoist sail; undu þeir segl sín, 356, ii. 176; vindit þá upp akkeri yður, to wind up the anchor, weigh it, iii. 384; vindum af ræfrit af skálanum, 3. to twist; þær ór sandi síma undu, ; salr undinn orma hryggjum, ; Ulfarr vatt við skegginu, U. twisted his beard ( ‘sich den bart streichen’), of a person being flattered, 164; höfði vatt þá Gunnarr ok Högna til sagði, G. turned his head round and spoke to H., 6.4. to put, thrust; Eyvindr vatt þá miklu horni í hönd Sveini, E. thrust a big horn (cup) into Sweyn’s hand, 248; hón vatt upp skriðljósi, hoisted up a lantern, 153; vili sá er ymsu vindr fram, that puts forth various things, 677. 8; greip á stafni, vatt með austri upp lög-fáki, he launched the boat with the water in her, 27.5. to throw, hurl; svipti hón blæju af Sigurði, ok vatt (á) vengi, fyrir vífs knjám, and flung it on the ground, 1; svá segja menn at Friðþjófr hafi undit elda-skíðu í næfrarnar, F. hurled a burning brand on the roof, ii. 87.II. to turn oneself, vindask við; þá undusk hestar af götu (they strayed from the road) ok vöfðusk í taumum, 131; vizk eigi þat (vinnz, ), that will not go amiss, will not fail to pass, 208 (in a verse, v. 6l, 4); nú mun ok endr undit þessari frásögn, to turn back in the narrative, 202.
2. to make a quick movement, turn quickly; en er Helgi sá þat, þá vizt hann undan þeim, viii. 75, ; Jökull vazk (vazt) við hart ok féll skíða-hlaðinn, 42; ok nú vizt ( vizk) hann við hart, svá at spjótið gékk af skaptinu, i. 239; í því kemr Þorgerðr inn, ok vizt Helgi við fast ok fellr ofan af þilinu, 47; ok er minnst er vánin vizt Gísli við ok hleypr upp á hamar, 70.3. undinn, wound, twisted; undinna festa, twisted moorings, (in a verse); ljós-undinna landa linns, the bright-twisted serpent-land, gold ( wunden gold).
Skammstafanir og tilvitnanir
  • pres.nútíð (e. present)
  • pret.þátíð (e. preterite)
  • Dan.Danish.
  • pl.fleirtala (e. plural)
  • subj.viðtengingarháttur (e. subjunctive)
  • part.lýsingarháttur (e. participle)
  • reflex.reflexive.
  • Goth.Gothic.
  • A. S.Anglo-Saxon.
  • Hel.Heliand.
  • Engl.English.
  • Germ.German.
  • v. l.varia lectio.
  • cp.compare.
  • i. e.id est.
  • Grett.Grettis saga. (D. II.)
  • Fas.Fornaldar sögur. (C. II.)
  • Ld.Laxdæla saga. (D. II.)
  • Eg.Egils saga. (D. II.)
  • Eb.Eyrbyggja saga. (D. II.)
  • Stj.Stjórn. (F. I.)
  • Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
  • Fb.Flateyjar-bók (E. I.)
  • Darr.Darraðar-ljóð. (A. III.)
  • Orkn.Orkneyinga saga. (E. II.)
  • Nj.Njála. (D. II.)
  • Hbl.Harbarðs-ljóð. (A. I.)
  • Vsp.Völuspá. (A. I.)
  • Akv.Atla-kviða. (A. II.)
  • Hým.Hýmis-kviða. (A. I.)
  • Gkv.Guðrúnar-kviða. (A. II.)
  • Mart.Martinus saga. (F. III.)
  • Ó. H.Ólafs saga Helga. (E. I.)
  • Fs.Forn-sögur. (D. II.)
  • Gísl.Gísla saga. (D. II.)
  • EddaEdda. (C. I.)