Yrða

vinr

nafnorðkarlkyn
, vinar; vin, 41, 42 (seldom vini); vinir, vini, 24 (vinu, i. 183, in a verse, cannot be an from vinr). As in sonr () the nominative r is dropped, and vinr and vin are both in old and writers and speech used promiscuously: [in wine; ven; vän; vinr is ‘par excellence’ a Scandinavian word, frændi being used only in the sense of a kinsman; vinr is akin to vin, , referring to a lost root verb vinan, van, vunun, to which also belongs the verb una, ; analogous to vin and vinr are the amicus and amoenus.]
B. USAGES.—A friend, an ‘agreeable man;’ vin sínum skal maðr vinr vera, þeim ok þess vin, en óvinar síns skyli engi maðr, vinar vinr vera, 42; til ílls vinar, til góðs vinar, 33; með íllum vinum, 50; vápnum ok váðum skulu vinir gleðjask, 40; til góðs vinar liggja gagn-vegir þótt hann sé firr farinn, 33; ek vil vera vin þeirra, 5; Guðs vin, 49; hann var vinr Otkels, 73; hann gaf Frey vin sínum þann hest hálfan, 5; vinar míns, 16; tryggr vinr minn, 10; vinr þjóðans, 11; þinn vin fullkominn, 132; mesti vin beggja, i. 12; leyniligr vin, i. 760; segjanda er allt vin sínum, ; era sá vinr öðrum er vilt eitt segir, ; í þörf skal vinar neyta, a friend in need is a friend indeed, viii. 399; hverr á sér vin með úvinum, every man has a friend among foes, 96; en þá var sem mælt, at hverr á vin með óvimim, 62; missa (or sakna, ii. 179) vinar í stað, to ‘miss a friend’ = the bird is flown, 139; þegnar gripu þá í tómt þóttusk vinar missa, in a ditty; vera e-m í vinar húsi, t o 6 e one’s friend; þat mun ek kjósa, at þú sér mér í vina húsi, i. 96; göra vina skipti, to change friends, ii. 142; Freyr lítr eigi vinar augum til þín, ii. 74; Hrungnir sér eigi vinar augum til Þórs, 5; ást-vinr, lang-vinr, alda-vinr, trygg-vinr, ú-vinr (or óvinr), qq. v.: in. the saying, vera vinr vina sinna, to be the friend of one’s own friends, of one whose sympathies are narrow, with a notion of self-willed, fanciful friendship; hann er ekki allra vinr, en hann er vinr vina sinna; vinr em ek vinar míns, en geld ek þat er ílla er til mín gört, 128.
:
Skammstafanir og tilvitnanir
  • m.karlkyn (e. masculine)
  • gen.eignarfall (e. genitive)
  • dat.þágufall (e. dative)
  • pl.fleirtala (e. plural)
  • acc.þolfall (e. accusative)
  • q. v.quod vide.
  • freq.frequent, frequently.
  • mod.modern.
  • A. S.Anglo-Saxon.
  • Dan.Danish.
  • Swed.Swedish.
  • f.kvenkyn (e. feminine)
  • Lat.Latin.
  • prop.proper, properly.
  • e. g.exempli gratia.
  • COMPDSsamsett orð (e. compounds)
  • Hm.Hává-mál. (A. I.)
  • Hkr.Heimskringla. (E. I.)
  • Nj.Njála. (D. II.)
  • Blas.Blasius saga. (F. III.)
  • Hrafn.Hrafnkels saga. (D. II.)
  • Ad.Arinbjarnar-drápa. (A. III.)
  • Fær.Færeyinga saga. (E. II.)
  • Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
  • Bs.Biskupa sögur. (D. III.)
  • Eg.Egils saga. (D. II.)
  • Fs.Forn-sögur. (D. II.)
  • Ó. H.Ólafs saga Helga. (E. I.)
  • Fas.Fornaldar sögur. (C. II.)
  • Grett.Grettis saga. (D. II.)
  • Sturl.Sturlunga saga. (D. I.)
  • EddaEdda. (C. I.)