Yrða

vinveittr

lýsingarorðvin-veittr
, given in a friendly spirit, friendly, agreeable, favourable, of things; göra þeim vinveittar samfarar, (Thorodd); byrrinn ekki vinveittr, 56; nú mun ek göra þér um vinveitt (shew thee a good turn of friendship, humour thee) ok ríða til þings með þér, 215; eigi er þá vinveitt gjöfin, vi. 238; Úlfi þótti ú-vinveitt skemtan konungs, unfriendly, spiteful, 347.
2. of a person, easy to please; úvandblætr ok vinveittr at veizlum, i. 394: in usage, graceful, friendly, hann var mér mikið v.
Skammstafanir og tilvitnanir
  • adj.lýsingarorð (e. adjective)
  • prop.proper, properly.
  • mod.modern.
  • SkáldaSkálda. (H. I.)
  • Ld.Laxdæla saga. (D. II.)
  • Nj.Njála. (D. II.)
  • Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
  • Bs.Biskupa sögur. (D. III.)