vitni
nafnorðhvorugkyn
[ witnes; witness; vidne = testis]:—witness, testimony ( vitni is the act, ‘váttr’ the person, but sometimes the terms are confounded, as witness is in ); bera vitni, to bear witness; bera vitni með e-m, 61, vi. 194; sama vitni berr Galenus, ; bera e-m gótt vitni, 11; eins þeirra vitni skyldi hrinda tíu Norðmanna vitni, 227: an evidence, outward mark, var þar orpinn haugr til vitnis, 655 xiv. B. 2.
2. = váttr, a witness, of persons; nefna vitni, to call witnesses, vii. 142; nefna vitni at e-u, i. 211, 214; flutti hann fram vitni sín ok váttorð, vii. 142; kjósa með vitni, hvart …, i. 210; eptir vitnum ok gögnum skal hvert mál dæma, i. 31; nú eru þau vitni er eigi skolu and-vitni í móti koma, þat er heimstefnu-vitni …, 32; var þat vitnum bundit, vi. 149; ef maðr kallask lostinn, ok eru eigi vitni við, þá …, if a man says that he has been beaten, there being no witnesses, i. 73; hann skal beiða hinn með vitnum at bregða af marki, 290: , þá lét hann ganga fram vitni sín ok vátta, vii. 141.
Skammstafanir og tilvitnanir
- n.hvorugkyn (e. neuter)
- A. S.Anglo-Saxon.
- Engl.English.
- Dan.Danish.
- prop.proper, properly.
- allit.alliteration, alliterative.
- COMPDSsamsett orð (e. compounds)
- Eg.Egils saga. (D. II.)
- Fms.Fornmanna sögur. (E. I.)
- Lækn.Lækninga-bók. (H. V.)
- Nj.Njála. (D. II.)
- Ó. H.Ólafs saga Helga. (E. I.)
- Grág.Grágás. (B. I.)
- N. G. L.Norges Gamle Love. (B. II.)
- Jb.Jóns-bók. (B. III.)