Yrða

yrja

sagnorð

Merkingar

  1. 1.

    yr, urði, urinn, [a mod. verb formed from erja, arði, by the analogy of emja and ymja]:—to rub, scrape, scratch, esp. used in pret. part.; jörðin er öll upp urin, það er allt upp urið, of barren soil, as if shaven; the word occurs in Run. Gramm. Ísland, of 1651.

  2. 2.

    u, f., qs. ýrja, [úr = dew], a drizzling rain; sand-yrja, a quicksand, Safn i. 78; hence is again formed a verb yrja, það yrjar úr honum, it drizzles out of him, i. e. the sky; cp. ýra.

Skammstafanir og tilvitnanir

Skammstafanir

mod.
modern.
esp.
especially.
pret.
þátíð (e. preterite)
part.
lýsingarháttur (e. participle)
f.
kvenkyn (e. feminine)
qs.
quasi.
i. e.
id est.
cp.
compare.

Tilvitnuð rit

Safn
Safn til sögu Íslands.