fylgja (sagnorð) · Yrða: íslensk orðabók

fara með (e-m), veita (e-m) samfylgd

hann fylgir dóttur sinni alltaf í skólann

hún fylgdi gestinum út að dyrum

fylgja <ritinu> úr hlaði

veita ritinu upphafskynningu, kynna ritið í byrjun

fara eftir, hlýða, hlíta (e-u)

hún fylgdi fyrirmælum læknisins

við fylgdum leiðarvísinum með tækinu

ef þú fylgir kortinu villistu ekki

þær reyna að fylgja tískunni

sýna (e-u/e-m) stuðning (í máli)

hún hefur alltaf fylgt sama flokknum

koma með (e-u), vera samfara (e-u)

mikill hósti fylgir veikinni

stór bæklingur fylgdi þvottavélinni

orðum ráðherra fylgir ábyrgð

fylgja + eftir

fara á eftir (e-m), elta (e-n)

hópurinn fylgdi leiðsögumanninum eftir

hún fylgdi honum eftir í laumi

grípa, meðtaka (e-ð)

fyrirlesarinn talaði svo hratt að ég gat ekki fylgt honum eftir

fylgja <málinu> eftir

tryggja að málinu sé sinnt, sjá um eftirfylgni

foreldrar þurfa að fylgja því eftir að börnin læri heima

fylgja + með

koma með (e-u), vera í sama pakka (og e-ð)

gosflaska fylgir með öllum pitsum

þessi hjálmur fylgdi með reiðhjólinu

→ sjá: fylgjast sagnorð, fylgjandi lýsingarorð