Yrða

fylla

sagnorð þolfall
gera (e-ð) fullt (t.d. ílát)
ég fyllti fötu af vatni
blómailmur fyllti loftið
hann er búinn að fylla geymsluna hjá sér
fylla á bílinn/tankinn
fylla bensíntankinn af eldsneyti
fylla á <flöskuna>
fylla í eyðuna
lesandinn þarf að fylla í ýmsar eyður í sögunni
fylla upp í <gatið>
þeir fylltu upp í holuna í veginum
fylla út <eyðublaðið>
fyllið út umsóknina með penna
fylla út í <fötin>
taka allt rýmið sem fötin leyfa
→ sjá: fyllast sagnorð, útfylltur lýsingarorð
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
fylli
fyllti
önnur persóna
fyllir
fylltir
þriðja persóna
fyllir
fyllti
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
fylli
fyllti
önnur persóna
fyllir
fylltir
þriðja persóna
fylli
fyllti
nafnháttur
fylla
sagnbót
fyllt
lýsingarháttur nútíðar
fyllandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
fyll
fylltu
fyllið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
fyllirðu
fylltirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
fyllirðu
fylltirðu
Ópersónuleg notkun
Frumlag í þolfalli
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
fyllir
fyllti
önnur persóna
fyllir
fyllti
þriðja persóna
fyllir
fyllti
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
fylli
fyllti
önnur persóna
fylli
fyllti
þriðja persóna
fylli
fyllti
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
fylltur
fyllt
fyllt
þolfall
fylltan
fyllta
fyllt
þágufall
fylltum
fylltri
fylltu
eignarfall
fyllts
fylltrar
fyllts