Yrða

fyrirgera

sagnorð fyrir-gera þágufall
missa (e-ð), glata (e-u) (fyrir eigin tilverknað)
hann hefur fyrirgert rétti sínum til atvinnuleysisbóta
Orðasambönd
Orðasambönd
  • fyrirgera lífi sínu
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
fyrirgeri
fyrirgerði
önnur persóna
fyrirgerir
fyrirgerðir
þriðja persóna
fyrirgerir
fyrirgerði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
fyrirgeri
fyrirgerði
önnur persóna
fyrirgerir
fyrirgerðir
þriðja persóna
fyrirgeri
fyrirgerði
nafnháttur
fyrirgera
sagnbót
fyrirgert
lýsingarháttur nútíðar
fyrirgerandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
fyrirger
fyrirgerðu
fyrirgerið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
fyrirgerirðu
fyrirgerðirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
fyrirgerirðu
fyrirgerðirðu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
fyrirgerður
fyrirgerð
fyrirgert
þolfall
fyrirgerðan
fyrirgerða
fyrirgert
þágufall
fyrirgerðum
fyrirgerðri
fyrirgerðu
eignarfall
fyrirgerðs
fyrirgerðrar
fyrirgerðs