fyrirfara
sagnorðfyrir-fara
þágufallfyrirfara sér
drepa sig
hann fyrirfór sér með því að stökkva fram af klettum
Orðasambönd
Orðasambönd
- fyrirfara sér
- fyrirfara sjálfum sér
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
fyrirfer
fyrirfór
2.p.
fyrirferð
fyrirfórst
3.p.
fyrirfer
fyrirfór
Nútíð
Þátíð
1.p.
fyrirförum
fyrirfórum
2.p.
fyrirfarið
fyrirfóruð
3.p.
fyrirfara
fyrirfóru
Nútíð
Þátíð
1.p.
fyrirferst
fyrirfórst
2.p.
fyrirferst
fyrirfórst
3.p.
fyrirferst
fyrirfórst
Nútíð
Þátíð
1.p.
fyrirförumst
fyrirfórumst
2.p.
fyrirfarist
fyrirfórust
3.p.
fyrirfarast
fyrirfórust
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
fyrirfari
fyrirfæri
2.p.
fyrirfarir
fyrirfærir
3.p.
fyrirfari
fyrirfæri
Nútíð
Þátíð
1.p.
fyrirförum
fyrirfærum
2.p.
fyrirfarið
fyrirfæruð
3.p.
fyrirfari
fyrirfæru
Nútíð
Þátíð
1.p.
fyrirfarist
fyrirfærist
2.p.
fyrirfarist
fyrirfærist
3.p.
fyrirfarist
fyrirfærist
Nútíð
Þátíð
1.p.
fyrirförumst
fyrirfærumst
2.p.
fyrirfarist
fyrirfærust
3.p.
fyrirfarist
fyrirfærust
Nh.
fyrirfara
Sagnb.
fyrirfarið
Lh. nt.
fyrirfarandi
Nh.
fyrirfarast
Sagnb.
fyrirfarist
Lh. nt.
fyrirfarandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
fyrirfar
fyrirfarðu
fyrirfarið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
fyrirferðu
fyrirfórstu
Nútíð
Þátíð
2.p.
fyrirfariði
fyrirfóruði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
fyrirfarirðu
fyrirfærirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
fyrirfariði
fyrirfæruði
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
fyrirferstu
fyrirfórstu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
fyrirfaristu
fyrirfæristu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
fyrirfarinn
fyrirfarin
fyrirfarið
Þf.
fyrirfarinn
fyrirfarna
fyrirfarið
Þgf.
fyrirförnum
fyrirfarinni
fyrirförnu
Ef.
fyrirfarins
fyrirfarinnar
fyrirfarins
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
fyrirfarnir
fyrirfarnar
fyrirfarin
Þf.
fyrirfarna
fyrirfarnar
fyrirfarin
Þgf.
fyrirförnum
fyrirförnum
fyrirförnum
Ef.
fyrirfarinna
fyrirfarinna
fyrirfarinna