gjóta
sagnorðþágufall
1
2
hreyfa (augun) í vissa átt eða til hliðar
hann gaut augunum á lækninn
gestirnir gutu augunum á tóm glösin
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
gýt
gaut
2.p.
gýtur
gaust
3.p.
gýtur
gaut
Nútíð
Þátíð
1.p.
gjótum
gutum
2.p.
gjótið
gutuð
3.p.
gjóta
gutu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
gjóti
gyti
2.p.
gjótir
gytir
3.p.
gjóti
gyti
Nútíð
Þátíð
1.p.
gjótum
gytum
2.p.
gjótið
gytuð
3.p.
gjóti
gytu
Nh.
gjóta
Sagnb.
gotið
Lh. nt.
gjótandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
gjót
gjóttu
gjótið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
gýturðu
gaustu
Nútíð
Þátíð
2.p.
gjótiði
gutuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
gjótirðu
gytirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
gjótiði
gytuði
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
gotinn
gotin
gotið
Þf.
gotinn
gotna
gotið
Þgf.
gotnum
gotinni
gotnu
Ef.
gotins
gotinnar
gotins
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
gotnir
gotnar
gotin
Þf.
gotna
gotnar
gotin
Þgf.
gotnum
gotnum
gotnum
Ef.
gotinna
gotinna
gotinna