gjóta
sagnorð þágufall
1
2
hreyfa (augun) í vissa átt eða til hliðar
hann gaut augunum á lækninn
gestirnir gutu augunum á tóm glösin
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
gýt
gaut
önnur persóna
gýtur
gaust
þriðja persóna
gýtur
gaut
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
gjótum
gutum
önnur persóna
gjótið
gutuð
þriðja persóna
gjóta
gutu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
gjóti
gyti
önnur persóna
gjótir
gytir
þriðja persóna
gjóti
gyti
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
gjótum
gytum
önnur persóna
gjótið
gytuð
þriðja persóna
gjóti
gytu
nafnháttur
gjóta
sagnbót
gotið
lýsingarháttur nútíðar
gjótandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
gjót
gjóttu
gjótið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
gýturðu
gaustu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
gjótiði
gutuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
gjótirðu
gytirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
gjótiði
gytuði
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
gotinn
gotin
gotið
þolfall
gotinn
gotna
gotið
þágufall
gotnum
gotinni
gotnu
eignarfall
gotins
gotinnar
gotins
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
gotnir
gotnar
gotin
þolfall
gotna
gotnar
gotin
þágufall
gotnum
gotnum
gotnum
eignarfall
gotinna
gotinna
gotinna