gjörbreyttur
lýsingarorðgjör-breytturlhþt
mjög mikið breyttur
hann er gjörbreyttur maður eftir að hann fór í meðferð
húsið var í niðurníðslu en er nú gjörbreytt
→ sjá: gerbreyttur lo, gerbreyta so, gerbreytast so
Orðasvið og samstæður
breyting
umskipti
Samstæður
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
gjörbreyttur
gjörbreytt
gjörbreytt
Þf.
gjörbreyttan
gjörbreytta
gjörbreytt
Þgf.
gjörbreyttum
gjörbreyttri
gjörbreyttu
Ef.
gjörbreytts
gjörbreyttrar
gjörbreytts
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
gjörbreyttir
gjörbreyttar
gjörbreytt
Þf.
gjörbreytta
gjörbreyttar
gjörbreytt
Þgf.
gjörbreyttum
gjörbreyttum
gjörbreyttum
Ef.
gjörbreyttra
gjörbreyttra
gjörbreyttra
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
gjörbreytti
gjörbreytta
gjörbreytta
Þf.
gjörbreytta
gjörbreyttu
gjörbreytta
Þgf.
gjörbreytta
gjörbreyttu
gjörbreytta
Ef.
gjörbreytta
gjörbreyttu
gjörbreytta
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
gjörbreyttu
gjörbreyttu
gjörbreyttu
Þf.
gjörbreyttu
gjörbreyttu
gjörbreyttu
Þgf.
gjörbreyttu
gjörbreyttu
gjörbreyttu
Ef.
gjörbreyttu
gjörbreyttu
gjörbreyttu