gjörbreyttur
lýsingarorð gjör-breyttur lýsingarháttur þátíðar
mjög mikið breyttur
hann er gjörbreyttur maður eftir að hann fór í meðferð
húsið var í niðurníðslu en er nú gjörbreytt
→ sjá: gerbreyttur lýsingarorð, gerbreyta sagnorð, gerbreytast sagnorð
Orðasvið og samstæður
breyting
umskipti
Samstæður
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
gjörbreyttur
gjörbreytt
gjörbreytt
þolfall
gjörbreyttan
gjörbreytta
gjörbreytt
þágufall
gjörbreyttum
gjörbreyttri
gjörbreyttu
eignarfall
gjörbreytts
gjörbreyttrar
gjörbreytts
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
gjörbreyttir
gjörbreyttar
gjörbreytt
þolfall
gjörbreytta
gjörbreyttar
gjörbreytt
þágufall
gjörbreyttum
gjörbreyttum
gjörbreyttum
eignarfall
gjörbreyttra
gjörbreyttra
gjörbreyttra
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
gjörbreytti
gjörbreytta
gjörbreytta
þolfall
gjörbreytta
gjörbreyttu
gjörbreytta
þágufall
gjörbreytta
gjörbreyttu
gjörbreytta
eignarfall
gjörbreytta
gjörbreyttu
gjörbreytta
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
gjörbreyttu
gjörbreyttu
gjörbreyttu
þolfall
gjörbreyttu
gjörbreyttu
gjörbreyttu
þágufall
gjörbreyttu
gjörbreyttu
gjörbreyttu
eignarfall
gjörbreyttu
gjörbreyttu
gjörbreyttu