hæstvirtur
lýsingarorðhæst-virtur
1
sem er framar öðrum að virðingu, háttvirtur
2
áskilið ávarpsorð þingmanna við ráðherra og forseta alþingis
hæstvirtur forsætisráðherra
Orðasvið
virðing
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
hæstvirtur
hæstvirt
hæstvirt
Þf.
hæstvirtan
hæstvirta
hæstvirt
Þgf.
hæstvirtum
hæstvirtri
hæstvirtu
Ef.
hæstvirts
hæstvirtrar
hæstvirts
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
hæstvirtir
hæstvirtar
hæstvirt
Þf.
hæstvirta
hæstvirtar
hæstvirt
Þgf.
hæstvirtum
hæstvirtum
hæstvirtum
Ef.
hæstvirtra
hæstvirtra
hæstvirtra
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
hæstvirti
hæstvirta
hæstvirta
Þf.
hæstvirta
hæstvirtu
hæstvirta
Þgf.
hæstvirta
hæstvirtu
hæstvirta
Ef.
hæstvirta
hæstvirtu
hæstvirta
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
hæstvirtu
hæstvirtu
hæstvirtu
Þf.
hæstvirtu
hæstvirtu
hæstvirtu
Þgf.
hæstvirtu
hæstvirtu
hæstvirtu
Ef.
hæstvirtu
hæstvirtu
hæstvirtu