Yrða

höfða

sagnorð
1
höfða til <hans>
skírskota til hans, geta tengst honum
svona myndlist höfðar ekki til mín
bókin höfðar einkum til yngri lesenda
hún reyndi að höfða til réttlætiskenndar hans
2
þolfall
lögfræði
fara með sakamál (gegn e-m), byrja lögsókn (bæði einkamál og sakamál)
fyrirtækið höfðaði mál fyrir dómstólum
leikkonan hefur höfðað mál á hendur slúðurblaðinu
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
höfða
höfðaði
önnur persóna
höfðar
höfðaðir
þriðja persóna
höfðar
höfðaði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
höfði
höfðaði
önnur persóna
höfðir
höfðaðir
þriðja persóna
höfði
höfðaði
nafnháttur
höfða
sagnbót
höfðað
lýsingarháttur nútíðar
höfðandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
höfða
höfðaðu
höfðið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
höfðarðu
höfðaðirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
höfðirðu
höfðaðirðu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
höfðaður
höfðuð
höfðað
þolfall
höfðaðan
höfðaða
höfðað
þágufall
höfðuðum
höfðaðri
höfðuðu
eignarfall
höfðaðs
höfðaðrar
höfðaðs