höfða
sagnorð
1
höfða til <hans>
skírskota til hans, geta tengst honum
svona myndlist höfðar ekki til mín
bókin höfðar einkum til yngri lesenda
hún reyndi að höfða til réttlætiskenndar hans
2
þolfall
lögfræði
fara með sakamál (gegn e-m), byrja lögsókn (bæði einkamál og sakamál)
fyrirtækið höfðaði mál fyrir dómstólum
leikkonan hefur höfðað mál á hendur slúðurblaðinu
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
höfða
höfðaði
2.p.
höfðar
höfðaðir
3.p.
höfðar
höfðaði
Nútíð
Þátíð
1.p.
höfðum
höfðuðum
2.p.
höfðið
höfðuðuð
3.p.
höfða
höfðuðu
Nútíð
Þátíð
1.p.
höfðast
höfðaðist
2.p.
höfðast
höfðaðist
3.p.
höfðast
höfðaðist
Nútíð
Þátíð
1.p.
höfðumst
höfðuðumst
2.p.
höfðist
höfðuðust
3.p.
höfðast
höfðuðust
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
höfði
höfðaði
2.p.
höfðir
höfðaðir
3.p.
höfði
höfðaði
Nútíð
Þátíð
1.p.
höfðum
höfðuðum
2.p.
höfðið
höfðuðuð
3.p.
höfði
höfðuðu
Nútíð
Þátíð
1.p.
höfðist
höfðaðist
2.p.
höfðist
höfðaðist
3.p.
höfðist
höfðaðist
Nútíð
Þátíð
1.p.
höfðumst
höfðuðumst
2.p.
höfðist
höfðuðust
3.p.
höfðist
höfðuðust
Nh.
höfða
Sagnb.
höfðað
Lh. nt.
höfðandi
Nh.
höfðast
Sagnb.
höfðast
Lh. nt.
höfðandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
höfða
höfðaðu
höfðið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
höfðarðu
höfðaðirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
höfðiði
höfðuðuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
höfðirðu
höfðaðirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
höfðiði
höfðuðuði
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
höfðastu
höfðaðistu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
höfðistu
höfðaðistu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
höfðaður
höfðuð
höfðað
Þf.
höfðaðan
höfðaða
höfðað
Þgf.
höfðuðum
höfðaðri
höfðuðu
Ef.
höfðaðs
höfðaðrar
höfðaðs
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
höfðaðir
höfðaðar
höfðuð
Þf.
höfðaða
höfðaðar
höfðuð
Þgf.
höfðuðum
höfðuðum
höfðuðum
Ef.
höfðaðra
höfðaðra
höfðaðra