Yrða

hallalaus

lýsingarorðhalla-laus
1
sem ekki er tap á
hallalaus fjárlög
2
sem hallar ekki, láréttur
hallalaust yfirborð
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
hallalaus
hallalaus
hallalaust
Þf.
hallalausan
hallalausa
hallalaust
Þgf.
hallalausum
hallalausri
hallalausu
Ef.
hallalauss
hallalausrar
hallalauss
Miðstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
hallalausari
hallalausari
hallalausara
Þf.
hallalausari
hallalausari
hallalausara
Þgf.
hallalausari
hallalausari
hallalausara
Ef.
hallalausari
hallalausari
hallalausara
Efsta stig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
hallalausastur
hallalausust
hallalausast
Þf.
hallalausastan
hallalausasta
hallalausast
Þgf.
hallalausustum
hallalausastri
hallalausustu
Ef.
hallalausasts
hallalausastrar
hallalausasts