Yrða

harka

sagnorð
harka af sér
taka í sig kjark, sýna sjálfsstjórn
hún var nærri farin að gráta en gat harkað af sér
mér var illt í hnénu en ég harkaði af mér
Orðasambönd
Orðasambönd
  • harka af sér
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
harka
harkaði
önnur persóna
harkar
harkaðir
þriðja persóna
harkar
harkaði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
harki
harkaði
önnur persóna
harkir
harkaðir
þriðja persóna
harki
harkaði
nafnháttur
harka
sagnbót
harkað
lýsingarháttur nútíðar
harkandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
harka
harkaðu
harkið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
harkarðu
harkaðirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
harkirðu
harkaðirðu
Ópersónuleg notkun
Frumlag í þágufalli
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
harkar
harkaði
önnur persóna
harkar
harkaði
þriðja persóna
harkar
harkaði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
harki
harkaði
önnur persóna
harki
harkaði
þriðja persóna
harki
harkaði
Ópersónuleg
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
þriðja persóna
harkar
harkaði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
þriðja persóna
harki
harkaði