Yrða

hefna

sagnorð eignarfall
svara (e-i misgerð) með líkum hætti
hún hefndi niðurlægingar sinnar grimmilega
hann greip vopn til að hefna bróður síns
hefna sín
ég ætla að hefna mín á honum
hún hefur ekki enn hefnt sín fyrir svik hans
eiga harma að hefna
hafa beðið ófarir og þurfa að hefna sín
fótboltaliðið á harma að hefna eftir leikinn í gær
→ sjá: hefnast sagnorð
Orðasvið og orðasambönd
hefnd
Orðasambönd
  • eiga harma að hefna
  • eiga harma sinna að hefna
  • hefna harma sinna
  • hefna sín
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
hefni
hefndi
önnur persóna
hefnir
hefndir
þriðja persóna
hefnir
hefndi
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
hefni
hefndi
önnur persóna
hefnir
hefndir
þriðja persóna
hefni
hefndi
nafnháttur
hefna
sagnbót
hefnt
lýsingarháttur nútíðar
hefnandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
hefn
hefndu
hefnið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
hefnirðu
hefndirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
hefnirðu
hefndirðu
Ópersónuleg notkun
Frumlag í þágufalli
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
hefnist
hefndist
önnur persóna
hefnist
hefndist
þriðja persóna
hefnist
hefndist
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
hefnist
hefndist
önnur persóna
hefnist
hefndist
þriðja persóna
hefnist
hefndist