hefna
sagnorðeignarfall
svara (e-i misgerð) með líkum hætti
hún hefndi niðurlægingar sinnar grimmilega
hann greip vopn til að hefna bróður síns
hefna sín
ég ætla að hefna mín á honum
hún hefur ekki enn hefnt sín fyrir svik hans
eiga harma að hefna
hafa beðið ófarir og þurfa að hefna sín
fótboltaliðið á harma að hefna eftir leikinn í gær
→ sjá: hefnast so
Orðasvið og orðasambönd
hefnd
- blóðhefnd
- , hefnd
- , hefndaraðgerðir
- , hefndarráðstöfun
- , föðurhefnd
- , gagnhefnd
Orðasambönd
- eiga harma að hefna
- eiga harma sinna að hefna
- hefna harma sinna
- hefna sín
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
hefni
hefndi
2.p.
hefnir
hefndir
3.p.
hefnir
hefndi
Nútíð
Þátíð
1.p.
hefnum
hefndum
2.p.
hefnið
hefnduð
3.p.
hefna
hefndu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
hefni
hefndi
2.p.
hefnir
hefndir
3.p.
hefni
hefndi
Nútíð
Þátíð
1.p.
hefnum
hefndum
2.p.
hefnið
hefnduð
3.p.
hefni
hefndu
Nh.
hefna
Sagnb.
hefnt
Lh. nt.
hefnandi
Nh.
hefnast
Sagnb.
hefnst
Lh. nt.
hefnandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
hefn
hefndu
hefnið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
hefnirðu
hefndirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
hefniði
hefnduði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
hefnirðu
hefndirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
hefniði
hefnduði
Ópersónuleg notkun
Frumlag í þágufalli
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
hefnist
hefndist
2.p.
hefnist
hefndist
3.p.
hefnist
hefndist
Nútíð
Þátíð
1.p.
hefnist
hefndist
2.p.
hefnist
hefndist
3.p.
hefnist
hefndist
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
hefnist
hefndist
2.p.
hefnist
hefndist
3.p.
hefnist
hefndist
Nútíð
Þátíð
1.p.
hefnist
hefndist
2.p.
hefnist
hefndist
3.p.
hefnist
hefndist