hefla
sagnorð þolfall
slétta (við) með hefli
→ sjá: heflaður lýsingarorð
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
hefla
heflaði
önnur persóna
heflar
heflaðir
þriðja persóna
heflar
heflaði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
heflum
hefluðum
önnur persóna
heflið
hefluðuð
þriðja persóna
hefla
hefluðu
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
heflast
heflaðist
önnur persóna
heflast
heflaðist
þriðja persóna
heflast
heflaðist
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
heflumst
hefluðumst
önnur persóna
heflist
hefluðust
þriðja persóna
heflast
hefluðust
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
hefli
heflaði
önnur persóna
heflir
heflaðir
þriðja persóna
hefli
heflaði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
heflum
hefluðum
önnur persóna
heflið
hefluðuð
þriðja persóna
hefli
hefluðu
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
heflist
heflaðist
önnur persóna
heflist
heflaðist
þriðja persóna
heflist
heflaðist
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
heflumst
hefluðumst
önnur persóna
heflist
hefluðust
þriðja persóna
heflist
hefluðust
nafnháttur
hefla
sagnbót
heflað
lýsingarháttur nútíðar
heflandi
nafnháttur
heflast
sagnbót
heflast
lýsingarháttur nútíðar
heflandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
hefla
heflaðu
heflið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
heflarðu
heflaðirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
hefliði
hefluðuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
heflirðu
heflaðirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
hefliði
hefluðuði
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
heflastu
heflaðistu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
heflistu
heflaðistu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
heflaður
hefluð
heflað
þolfall
heflaðan
heflaða
heflað
þágufall
hefluðum
heflaðri
hefluðu
eignarfall
heflaðs
heflaðrar
heflaðs
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
heflaðir
heflaðar
hefluð
þolfall
heflaða
heflaðar
hefluð
þágufall
hefluðum
hefluðum
hefluðum
eignarfall
heflaðra
heflaðra
heflaðra