Yrða

hefnast

sagnorð miðmynd þágufall
vera hefnt (fyrir e-ð), verða fyrir hefnd e-s
mér hefndist fyrir græðgina í veislunni
ef þú svíkur mig mun þér hefnast fyrir það
→ sjá: hefna sagnorð
nafnháttur
hefnast
sagnbót
hefnst
Ópersónuleg notkun
Frumlag í þágufalli
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
hefnist
hefndist
önnur persóna
hefnist
hefndist
þriðja persóna
hefnist
hefndist
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
hefnist
hefndist
önnur persóna
hefnist
hefndist
þriðja persóna
hefnist
hefndist