Yrða

hefnast

sagnorðmiðmyndþágufall
vera hefnt (fyrir e-ð), verða fyrir hefnd e-s
mér hefndist fyrir græðgina í veislunni
ef þú svíkur mig mun þér hefnast fyrir það
→ sjá: hefna so
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
hefni
hefndi
2.p.
hefnir
hefndir
3.p.
hefnir
hefndi
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
hefni
hefndi
2.p.
hefnir
hefndir
3.p.
hefni
hefndi
Nh.
hefna
Sagnb.
hefnt
Lh. nt.
hefnandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
hefn
hefndu
hefnið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
hefnirðu
hefndirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
hefnirðu
hefndirðu
Ópersónuleg notkun
Frumlag í þágufalli
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
hefnist
hefndist
2.p.
hefnist
hefndist
3.p.
hefnist
hefndist
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
hefnist
hefndist
2.p.
hefnist
hefndist
3.p.
hefnist
hefndist