Yrða

heimta2

sagnorð þolfall
fá (e-ð) aftur (í hendur)
hann heimti aftur féð sem hann hafði lánað
heimta <hana> úr helju
fá hana aftur úr hættu eða hræðilegum stað
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
heimti
heimti
önnur persóna
heimtir
heimtir
þriðja persóna
heimtir
heimti
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
heimti
heimti
önnur persóna
heimtir
heimtir
þriðja persóna
heimti
heimti
nafnháttur
heimta
sagnbót
heimt
lýsingarháttur nútíðar
heimtandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
heimt
heimtu
heimtið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
heimtirðu
heimtirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
heimtirðu
heimtirðu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
heimtur
heimt
heimt
þolfall
heimtan
heimta
heimt
þágufall
heimtum
heimtri
heimtu
eignarfall
heimts
heimtrar
heimts