heimta2
sagnorðþolfall
fá (e-ð) aftur (í hendur)
hann heimti aftur féð sem hann hafði lánað
heimta <hana> úr helju
fá hana aftur úr hættu eða hræðilegum stað
Orðasvið og samstæður
frekja
heimtufrekja
- heimtufrekja
- , heimtufrekur
- , heimtinn
- , kröfufrekja