Yrða

heimta1

sagnorð þolfall
biðja um (e-ð) með frekju
hún heimtar stundum peninga af föður sínum
hann heimtaði að fá að tala við bankastjórann
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
heimta
heimtaði
önnur persóna
heimtar
heimtaðir
þriðja persóna
heimtar
heimtaði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
heimti
heimtaði
önnur persóna
heimtir
heimtaðir
þriðja persóna
heimti
heimtaði
nafnháttur
heimta
sagnbót
heimtað
lýsingarháttur nútíðar
heimtandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
heimta
heimtaðu
heimtið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
heimtarðu
heimtaðirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
heimtirðu
heimtaðirðu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
heimtaður
heimtuð
heimtað
þolfall
heimtaðan
heimtaða
heimtað
þágufall
heimtuðum
heimtaðri
heimtuðu
eignarfall
heimtaðs
heimtaðrar
heimtaðs