hemlar
nafnorðkarlkynft
búnaður til að draga úr hraða og stöðva ökutæki, s.s bíl eða reiðhjól
→ sjá: hemill nokk
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
hemill
hemillinn
Þf.
hemil
hemilinn
Þgf.
hemli
hemlinum
Ef.
hemils
hemilsins
Fleirtala
Fleirtala m. greini
Nf.
hemlar
hemlarnir
Þf.
hemla
hemlana
Þgf.
hemlum
hemlunum
Ef.
hemla
hemlanna