Yrða

hindra

sagnorðþolfall
teppa (e-n/e-ð), vera í veginum
of þröng föt hindra eðlilegar hreyfingar
veðrið hefur hindrað lagningu vegarins
þeir reyndu að hindra að fyrirtækið næði fótfestu á markaðinum
hindra <hana> í að <komast inn>
eitthvað hindraði hann í að segja frá ferðalaginu
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
hindra
hindraði
2.p.
hindrar
hindraðir
3.p.
hindrar
hindraði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
hindri
hindraði
2.p.
hindrir
hindraðir
3.p.
hindri
hindraði
Nh.
hindra
Sagnb.
hindrað
Lh. nt.
hindrandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
hindra
hindraðu
hindrið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
hindrarðu
hindraðirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
hindrirðu
hindraðirðu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
hindraður
hindruð
hindrað
Þf.
hindraðan
hindraða
hindrað
Þgf.
hindruðum
hindraðri
hindruðu
Ef.
hindraðs
hindraðrar
hindraðs