hvarfla
sagnorð
1
það hvarflar að <mér> að <fara>
mér kemur til hugar að fara
það hvarflaði ekki að okkur að gefast upp
2
þágufall
hreyfa(st), flökta, reika
hann hvarflaði augunum um herbergið
augu hennar hvörfluðu til og frá
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
hvarfla
hvarflaði
2.p.
hvarflar
hvarflaðir
3.p.
hvarflar
hvarflaði
Nútíð
Þátíð
1.p.
hvörflum
hvörfluðum
2.p.
hvarflið
hvörfluðuð
3.p.
hvarfla
hvörfluðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
hvarfli
hvarflaði
2.p.
hvarflir
hvarflaðir
3.p.
hvarfli
hvarflaði
Nútíð
Þátíð
1.p.
hvörflum
hvörfluðum
2.p.
hvarflið
hvörfluðuð
3.p.
hvarfli
hvörfluðu
Nh.
hvarfla
Sagnb.
hvarflað
Lh. nt.
hvarflandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
hvarfla
hvarflaðu
hvarflið