Yrða

kollur

nafnorðkarlkyn
1
lítill, baklaus stóll
2
ávalur fjallshnúkur, ávalt fyrirbæri í náttúrunni
3
höfuð, efsti hluti höfuðs
kinka kolli
4
grasafræði
miðleitin, hnöttótt blómskipun með leggstuttum eða legglausum blómum
detta/falla um koll
detta endilangur
hrinda <honum> um koll
ýta við honum þannig að hann fellur
það ætlaði allt um koll að keyra
fögnuðurinn var gríðarlegur
<óforsjálnin> kemur <honum> í koll
... á eftir að koma sér illa fyrir hann
→ sjá: koll af kolli ao
Orðasvið og samstæður
fatnaður / flík
höfuðfat
Samstæður
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
kollur
kollurinn
Þf.
koll
kollinn
Þgf.
kolli
kollinum
Ef.
kolls
kollsins