kvikna
sagnorð
1
koma upp (um eld, ljós)
eldur kviknaði í gömlum blöðum
ljósin kviknuðu í gluggunum
það kviknar á <eldspýtunni>
það kviknar í <flugvélinni>
það kviknaði í húsinu út frá sígarettustubb
2
verða til, koma upp
enginn veit hvernig líf kviknaði á jörðinni
vonir hafa kviknað um að finna fólk á lífi
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
kvikna
kviknaði
2.p.
kviknar
kviknaðir
3.p.
kviknar
kviknaði
Nútíð
Þátíð
1.p.
kviknum
kviknuðum
2.p.
kviknið
kviknuðuð
3.p.
kvikna
kviknuðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
kvikni
kviknaði
2.p.
kviknir
kviknaðir
3.p.
kvikni
kviknaði
Nútíð
Þátíð
1.p.
kviknum
kviknuðum
2.p.
kviknið
kviknuðuð
3.p.
kvikni
kviknuðu
Nh.
kvikna
Sagnb.
kviknað
Lh. nt.
kviknandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
kvikna
kviknaðu
kviknið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
kviknarðu
kviknaðirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
kvikniði
kviknuðuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
kviknirðu
kviknaðirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
kvikniði
kviknuðuði
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
kviknaður
kviknuð
kviknað
Þf.
kviknaðan
kviknaða
kviknað
Þgf.
kviknuðum
kviknaðri
kviknuðu
Ef.
kviknaðs
kviknaðrar
kviknaðs
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
kviknaðir
kviknaðar
kviknuð
Þf.
kviknaða
kviknaðar
kviknuð
Þgf.
kviknuðum
kviknuðum
kviknuðum
Ef.
kviknaðra
kviknaðra
kviknaðra