Yrða

líða2

sagnorð
1
þágufall
<mér> líður vel
ég er við góða líðan
þeim leið vel í gamla húsinu
<mér> líður <illa>
líðan mín er <slæm>
2
þolfall
vera kvalinn, þjást
líða kvalir/þjáningar
líða hungur
líða skort
líða fyrir <drykkjuskap hans>
þjást vegna drykkjuskapar hans
3
þágufall/þolfall
oftast með neitun
láta (e-n) komast upp með eitthvað, þola (e-ð) af e-m
hann líður dóttur sinni allt
ég líð enga vitleysu hér
stofnunum er ekki liðið að fara fram úr fjárveitingum
→ sjá: líðast sagnorð
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
líð
leið
önnur persóna
líður
leiðst
þriðja persóna
líður
leið
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
líði
liði
önnur persóna
líðir
liðir
þriðja persóna
líði
liði
nafnháttur
líða
sagnbót
liðið
lýsingarháttur nútíðar
líðandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
líð
líddu
líðið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
líðurðu
leiðstu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
líðirðu
liðirðu
Ópersónuleg notkun
Frumlag í þágufalli
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
líður
leið
önnur persóna
líður
leið
þriðja persóna
líður
leið
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
líði
liði
önnur persóna
líði
liði
þriðja persóna
líði
liði
Ópersónuleg
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
þriðja persóna
líður
leið
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
þriðja persóna
líði
liði
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
liðinn
liðin
liðið
þolfall
liðinn
liðna
liðið
þágufall
liðnum
liðinni
liðnu
eignarfall
liðins
liðinnar
liðins