Yrða

lögbókandi

nafnorðkarlkynlög-bókandi
lögfræði
sérstakur opinber embættismaður (nú sýslumaður) sem staðfestir réttmæti og undirritun lögformlegs skjals (jafngildur tveimur vottum) eða að athöfn (t.d. dráttur í happdrætti) hafi farið rétt fram
notarius publicus
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
lögbókandi
lögbókandinn
Þf.
lögbókanda
lögbókandann
Þgf.
lögbókanda
lögbókandanum
Ef.
lögbókanda
lögbókandans